Orinocodolfijn

Orinocodolfijn
Andere namen boto; roze dolfijn; roze bruinvis; inia; amazonedolfijn
Wetenschappelijke naam Inia geoffrensis
Engelse naam Amazon river dolphin; boto; boutu; pink river dolphin; pink dolphin; pink porpoise; bufeo)
Verspreiding Zuid-Amerika: stroomgebied van de Orinoco en Amazone tot in Peru
Leeftijd tot 30 jaar
Voeding vissen en kreeftachtigen
Lengte 2 - 2,8 m, bij geboorte 75 - 80 cm
Gewicht 85 - 160 kg, bij geboorte 7 kg
Biotoop rivier, overstroomd woud
Status onvoldoende gegevens
De orinocodolfijn is een typische rivierdolfijn. Van de echte rivierdolfijnen is dit de grootste. Hij leeft in het stroomgebied van de Orinoco en de Amazone. Het is echter een andere soort dan de amazonedolfijn (Sotalia fluviatilis) die ondanks zijn leefgebied tot de zeedolfijnen behoort.

Orinocodolfijnen zijn bij de geboorte donker grijs. Als ze ouder worden verkleurt hun huid naar grijswit of roze. Op de lange smalle snuit groeien borstelige snorharen, die waarschijnlijk dienst doen bij het opsporen van prooi in het troebele water. De kop is hoog en rond, de flippers zijn breed en de rugvin is niet veel meer dan een lage richel. De ogen van de orinocodolfijn zijn klein: hij maakt vooral gebruik van echolocatie. Daarbij speelt de zogenaamde ‘meloen’, die zich in het voorhoofd bevindt, een belangrijke rol. De vorm van de meloen en daarmee het voorhoofd kan ook veranderen. De nek is flexibel.

Doorgaans zwemmen orinocodolfijnen alleen of in paren. Alleen in het droge seizoen, als delen van de rivier droogvallen, komen ze in groepen voor van rond de twaalf dieren. Dan werken ze soms samen bij de jacht. Doorgaans zoekt de orinocodolfijn zijn voedsel op de bodem van de rivier. In de regentijd trekt hij het overstroomde bos in. Dankzij zijn flexibele lichaam kan hij goed tussen de stammen en takken zwemmen. Opmerkelijk is dat orinocodolfijnen vaak ondersteboven zwemmen.

Visserij vormt plaatselijke een ernstige bedreiging voor de soort. In Brazilië wordt de orinocodolfijn ook opzettelijk gedood om zijn vlees als aas te gebruiken bij de omvangrijke visserij op meervallen (‘mota’). Daarnaast vormt versnippering en degradatie van zijn leefgebied door aanleg van stuwdammen voor elektriciteitsproductie een bedreiging.

Het is niet bekend hoeveel orinocodolfijnen er in totaal zijn en in welke mate hij bedreigd wordt. Zijn verspreidingsgebied is in ieder geval nog groot. In Brazilië, Colombia en Peru wordt hij als kwetsbaar beschouwd, in Ecuador als bedreigd.

Tussen 6 en 12 jaar?

Op zoek naar leuke dierweetjes? Snuffel ook eens rond in de dierenbieb van de Rangerclub. Daar kun je ruim 1000 dieren vinden. En elke dag komen er weer nieuwe bij!